Obra mural de Diego Rivera “dia de muertos: fiesta en la calle”

Deze muurschildering maakt deel uit van een reeks werken die tussen 1923 en 1928, op de muren van 2 patio’s, de hoofdpatio en de Juarez-patio van het centraal gebouw van het Ministerie van Onderwijs van Mexico (Sécretaría de Educación Pública de Mexico, SEP). Diego Rivera noemde deze patios respectievelijk de patio van het “Werk” en van de “Feesten”. 



Diego Rivera werkte met de technieken van de Italiaanse frescos in zijn muurschilderingen, maar vernieuwde deze techniek door commerciëel gefabriceerde materialen te gebruiken, zoals cementmengsels en synthetische pigmenten. 

Diego Rivera verdeelde de ruimtes van het SEP in functie van 2 thema’s, één in verband met het werk, en, het andere, over de feesten en de tradities van het Mexicaanse volk. Hij koos de ruimtes en de muren volgens het thema van het werk en de architectuur van deze plek. 



Het werk over de dag van de doden bevindt zicht op de eerste verdieping van de tweede patio van het SEP (de “patio de Juârez” of van de “Feesten”). Op deze plek beschrijft Rivera zijn eigen concepten over het leven van het Mexicaanse volk, bekeken vanuit hun religieuze en politieke tradities en feesten. 



Deze muurschildering bevindt zich in de patio van de “Feesten”, omdat de dag van de doden in Mexico een traditie en een feest is dat op 1 en 2 november gevierd wordt. Het heeft een meso-Amerikaanse origine en werd door de christelijke traditie opgenomen, zodat men niet tegen de ideeën van de katholieke kerk zou ingaan, en om de implementatie van het christendom te vergemakkelijken bij de “veroverde” volkeren. 



In de Mexicaanse cultuur en traditie bestaat er een specifieke visie over het leven en de dood, waardoor verschillende tradities over deze twee concepten gaan.
Het feest van de doden is een van de belangrijkste vieringen voor de meerderheid van de Mexicanen, omdat in deze periode de zielen van de overleden familieleden de toestemming hebben om terug te keren naar huis, om samen te zijn met de levenden en zich te kunnen voeden met de giften die ze krijgen via de altaren die daar voor hen gemaakt worden.


Er wordt ook gedacht dat op de dag van de doden majesteit de Dood op aarde neerstrijkt, om samen te zijn met de Mexicanen. Daarom wordt de dood op verschillende wijzen uitgebeeld tijdens de dagen van de viering.

Este mural forma parte, en realidad, de una gran obra mural que fue pintada entre 1923 y 1928, y que está distribuida a lo largo de los muros de dos patios, el patio Principal y el de Juárez, del edificio central de la Secretaría de Educación Pública de México (SEP). A estas dos áreas Diego Rivera les llamó los patios de “Trabajo” y de “Fiestas”.

Para poder pintar sus murales, Diego Rivera adaptó las técnicas de los frescos italianos, aunque también llegó a innovar esta técnica utilizando materiales de preparación comerciales, como las mezclas de cemento y los pigmentos sintéticos.

Diego Rivera dividió los espacios de la SEP en función de dos temas principales, uno relacionado con el trabajo y, el otro, con las fiestas y tradiciones de la vida del pueblo mexicano.  Escogió los espacios y los muros  según el tema que abordaría y la arquitectura del lugar.

La obra sobre el día de muertos se encuentra en el primer piso del segundo patio de la SEP (de Juârez o de “Fiestas”). En este lugar Rivera representó y describió sus propios conceptos de la vida del pueblo mexicano, vista desde sus tradiciones y sus festividades populares religiosas y políticas.

Este mural fue colocado en el patio de las “Fiestas” porque el día de muertos en México es una tradición y una fiesta de origen mesoamericano que se celebra el 1ero y el 2 de noviembre, la cual fue adherida a la tradición religiosa cristiana, por no ir en contra de los preceptos de la iglesia católica y, para facilitar la implementación del cristianismo en los pueblos conquistados.

En la cultura y la tradición mexicana existe una concepción muy particular sobre la vida y la muerte, por ello existen muchas tradiciones en México que giran en torno a estos dos conceptos.

El día de muertos es una de las celebraciones más importantes para la mayoría de los mexicanos, ya que es el tiempo en que las almas de los parientes fallecidos tienen el permiso de regresan a casa, para convivir con los familiares vivos y poder nutrirse de la esencia del alimento que se les ofrece en los altares domésticos.  

Existe también la creencia que en el día de muertos también llega su majestad la Muerte, para convivir con los mexicanos; por ellos existen diferentes representaciones de la muerte en esos días de celebración.