Hedendaagse muurkunstenaars lieten zich inspireren door het werk van Mexicaanse muralist Diego Rivera.
Schone Kunsten of straattaal? Diego Rivera is een icoon. Zijn fresco’s en muurschilderingen vormen een centraal referentiepunt in de kunstgeschiedenis van de twintigste eeuw en maken deel uit van ons culturele canon. De hedendaagse kunstenaars en muralisten aan de andere kant, die de achtersteegjes en leegstaande gebouwen van onze steden verfraaien, bewegen zich in urban wasteland. Alsof ze steeds zoekende zijn naar een plek. Ze flirten met grenzen en bewegen zich in de schemerzone: hun werk krijgt door sommigen de vernietigende stempel !vandalisme! opgedrukt, terwijl anderen – modieuze galerijhouders, quoi? – hen met vijf sterren de hemel in prijzen. De kunstenaars vervlechten de taal van de straat met het discours van de cultuurmensch. Waar horen ze thuis? Zijn deze hedendaagse muralisten volbloed mestizo – en dus kunstenaar pur sang?
Buitenstebinnen? | MURAL schonk de kunstenaars zes propere leien. Binnen én buiten. Op straat én in huizen van cultuur. Dat theater en –cultuurhuizen de muralisten een podium bieden, toont dat ook zij actief nadenken over fundemantele vragen over hun eigen plek in de stad. Theater ontstond immers op straten en pleinen. Daar vonden hun verhalen weerklank. Met MURAL halen culturele instellingen de banden met de straattaal aan. Arenberg, wp Zimmer, DE Studio, KVS, t,arsenaal en KOP omarmen street art en geven de muralisten een plek tussen – en heel letterlijk ook op – hun muren. En de artiesten plooien zich in creatieve bochten om, net zoals Diego Rivera, in dialoog te gaan met de architectuur en functie van het gebouw – en gebruiken dankbaar de muren als hun canvas.
Kinky winky politics? | De kunstenaars leggen in de muurschilderingen hun ziel bloot. En ook de onze. Want geheel in de geest van Diego Rivera provoceren ze. En ze stellen kritische vragen. Dat is nu eenmaal wat street art doet: onze relatie met onze omgeving in vraag stellen. Street art is de kunst van een goedgeplaatste knipoog. Die knipoog kan opwindend zijn – of aanstootgevend. Maar je hebt ‘m gezien. En hij heeft de kracht om na te zinderen doorheen je hele lijf.
Muurkunstenaars: Farm Prod (BE/FR) in KVS Brussel, Gijs Vanhee in t,arsenaal Mechelen, JAZ aka Franco Fasoli (AR) in Arenberg, Charlotte Dumortier, El Neoray, Jos Verwer, Jango Jim en Rein Vyncke bij KOP vzw en JOACHIM in DE Studio in Antwerpen.
Spitlart aka Younes Van Den Broeck, Afterstorm aka Michiel Mels, SMOK aka Bart Boudewijns, JOACHIM Lambrechts, Bert Lezy, Lucila Guichón en Alex Cordova maakten een interpretatie op de muur van station Antwerpen-Luchtbal. Deze laatste muur was het campagnebeeld van #MAF15DEMUUR.
Bezoek de murals | De muurschilderingen zijn permanent te bekijken tijdens de openingsuren van de deelnemende cultuurhuizen. I.h.k.v. het Mestizo Arts Festival #MAF15DEMUUR kon je ook deelnemen aan een gegidste rondleiding. Daarna? Niemand die het weet. Het is een tentoonstelling met een onbeperkte houdbaarheidsdatum. De cultuurhuizen beslissen in alle vrijheid over het lot van de muurschilderingen. De muur aan station Antwerpen-Luchtbal is al verdwenen …
Audio-tour met kaart (via Cya On The Road app)
Reportage (Spaans) in Proceso (6/12/2015) ‘Mexicaans neomuralisme in Europa’
