Waaaaa wat een editie ♥️ We zijn opnieuw compleet omvergeblazen door het pure talent & de zotte energie van de Brusselse scene! In totaal werden er zes WIP’s gepresenteerd. Woensdag 30 september ⚡️ Izo Pinay — Thank God I’m Not Straight ⚡️ Ivan Kevork Azazian, Marios Bellas & Gökhan Kizilbuga — Secret Songs ⚡️ Myra […]
Mestizo Arts Platform werd uitgenodigd voor een gesprek Do you speak Dance? Deze interviewreeks van dancehousebrussels vertrekt vanuit de vragen: Hoe vormen artistieke praktijken Brussel? En wat hebben artiesten nodig om te kunnen groeien én zo het verschil te kunnen maken in de stad? MAP bracht Doris Bokongo Nkumu, Julia Färber Data en Lila Magnin […]
WIPCOOP BXL schotelt je zes Work in Progress presentaties voor. Op het menu: ** Izo Pinay verplaatst het religieuze discours naar een ruimte van radicale, inclusieve en belichaamde liefde. In Thank God I’m not Straight verzoenen onverenigbare identiteiten zich en eigent Izo zich als queer en katholiek de bijbelteksten terug toe. ** Ivan Kevork Azazian, […]
Zoals elke Próximamente editie is Mestizo Arts Platform van de partij met een dagprogramma i.s.m. KVS. Deze keer samen met en in Ultima Vez. Lees onderaan de pagina meer over Próximamente Festival zelf! Julia Färber Data en Sharon Mercado Nogales vertrekken vanuit hun Latijns-Amerikaanse culturele erfenis en onderzoeken hoe ritmes, dansen en herinneringen kunnen veranderen […]
FATHERLAND vertelt een coming-of-age verhaal over kinderen uit de diaspora. In brieven aan elkaar (en aan zichzelf) delen Myra en Yasmine hun ervaringen tijdens hun reizen naar Marokko, waar beide makers deels hun wortels hebben. Ze verlangen naar erbij horen, maar zodra persoonlijke herinneringen worden verbonden met migratiegeschiedenis, onderzoek en nieuws, verandert hun perspectief. FATHERLAND […]
Hoe reageert het lichaam op het ont-stillen van een taal die je niet spreekt, maar die wel door je aders stroomt? In to swallow my grandmother’s tongue probeert luz de taal van hun grootmoeder — het Kaapverdisch Creools — “in te slikken”. Een poging om de honger te stillen naar een emotionele en lichamelijke band met een taal die niemand hen aanleerde. Vertrekkend vanuit kinderliedjes die zich, ondanks een gebrek […]
Metronorm is een choreografische en visuele onderdompeling in het hart van de stedelijke ruimte. Door de lens van de metro belichamen twee dansers het gedwongen samenleven van gedeelde rout(in)es en trajecten die met elkaar botsen. Tussen filmische esthetiek en industriële ritmes verkent het stuk de sociale banden die onze dagelijkse verplaatsingen beïnvloeden. Hoe maken we […]
