Hoe beleefden de artiesten 𝓢𝓱𝓪𝓻𝓮𝓭 𝓡𝓮𝓼𝓮𝓪𝓻𝓬𝓱, 𝓢𝓱𝓪𝓻𝓮𝓭 𝓟𝓻𝓪𝓬𝓽𝓲𝓬𝓮𝓼*? Hoe startten zij er hun dag? En hoe kan een residentieplek artiesten (beter) ondersteunen? We vroegen het aan Nata Mandaria en Sesa.
Content via detheatermaker :—)
*Tijdens deze residentie duiken drie makers drie weken lang in hun eigen projecten; door te schrijven, te spelen, te dansen, te zingen, interviews af te nemen, … Elke vrijdag komen ze samen en delen ze hun nieuwe inzichten en ideeën met elkaar. Op maandag schuiven ze door zodat op het einde van de rit iedere artiest één week in elk huis heeft kunnen werken en er de sfeer heeft kunnen opsnuiven. Zo maken de artiesten kennis met elkaar én met verschillende werk-en speelplekken
NATA MANDARIA
Hoe start jij een dag in residentie?
Ik kom toe in een ruimte, leg mijn spullen neer, zet muziek op en ga een koffie halen. Dan acclimatiseer ik wat in de ruimte door het gezellig te maken en een werkplek te kiezen. Meestal duik ik weg in een hoek met boeken en mijn laptop. Momenteel lees ik Braiding Sweetgrass van Robin Wall Kimmerer.
Hoe heb je het ervaren om je praktijk te delen met andere makers?
Het uitwisselen met Mira en Sesa hielp enorm met mijn eigen proces. Het zijn twee heel verschillende makers met heel verschillende invalshoeken, maar de authenticiteit en interesse in hun niche, zorgt ervoor dat ik ook durfde ontdooien in die van mij. De vrijdagnamiddagen waren mega waardevol en onbewust zaten we dan toch alledrie in eenzelfde wereld. Op zoek naar hoe tradities worden geboren en wat we daarvan bijhouden en wat we manipuleren en doorgeven.
Wat was je laatste “Huh, waarom wist ik dit niet?”-moment?
Ik had er helemaal niet bij stilgestaan dat er andere manieren zijn om groenten te pekelen! Mira vertelde me dat je met zout of azijn groenten kan pekelen, maar ik kende enkel de gepekelde groenten in azijn. De smaak van gezouten gepekelde groenten is een heel andere. Eentje die me minder smaakt.
Wat kan een residentieplek doen/aanbieden om je proces te ondersteunen?
Een warm welkom en heldere uitleg rond materiaalgebruik. Genoeg inchecken met residenten, want we kunnen zo verdwijnen in de studio. Voor je het weet is het al voorbij en zijn we niet uit onze eigen bubbel kunnen breken. Die uitwisselingen zijn belangrijk om je blik te blijven uitdagen.
SESA
Hoe startte jij een dag in residentie?
Ik startte mijn residentiedagen graag met 3 pagina’s vol te schrijven op instrumentals. Het is een soort van check-in van waar ik op dat moment sta en aankan.
Hoe heb je het ervaren om je praktijk te delen met andere makers?
Ik vond het oprecht heel waardevol. Het was fijn om op wekelijkse basis geïnspireerd te geraken en het te kunnen meenemen naar de volgende residentieweek. Het wordt vaak onderschat hoe belangrijk het is dat artiesten momenten van uitwisseling hebben, ik ben daar bewust over maar vergeet het vaak in praktijk te zetten. Heel fijn dus dat er hier ruimte voor werd voorzien.
Wat was je laatste “Huh, waarom wist ik dit niet?”-moment?
Tijdens een uitwisselmoment met de andere residenten ging het over onderzoeken waarom bepaalde dingen ons raken. Bijvoorbeeld wanneer je een liedje mooi vindt: stel jezelf de vraag waarom. En bij elk antwoord stel je opnieuw de vraag waarom. Zo ga je laag voor laag dieper, tot je uiteindelijk bij de kern van je reden uitkomt.
Wat kan een residentieplek doen/aanbieden om je proces te ondersteunen?
Voor mij is genoeg ruimte krijgen, super ideaal. Ruimte om er te zijn, om er niet te zijn zonder dat te moeten verantwoorden. Ruimte om even verdwaald te zijn, vast te lopen, ruimte om in mijn artistieke chaos te zitten en de ruimte om er weer uit te komen. Dat vind ik belangrijk!
