luz

Hoe reageert het lichaam op het ont-stillen van een taal die je niet spreekt, maar die wel door je aders stroomt? 

In to swallow my grandmother’s tongue probeert luz de taal van hun grootmoeder — het Kaapverdisch Creools — “in te slikken”. Een poging om de honger te stillen naar een emotionele en lichamelijke band met een taal die niemand hen aanleerde. Vertrekkend vanuit kinderliedjes die zich, ondanks een gebrek aan taalkennis, diep in het lichaam lijken te hebben genesteld. 

* Zie Satch Hoyt’s ‘un-muting’ concept

Credits: Concept en spel: luz // Coaching: Manuel Groothuysen // Outside eye: Lois Lumonga Brochez, Marikki Nyfors // Taalkundig onderzoek werd mogelijk dankzij Adelaide Monteiro // Zak ontworpen door: Siet Phorae // Met dank aan: Ultima Vez, Metarage, Pianofabriek // Met de steun van: Het Bos, De Brakke Grond, Mestizo Arts Platform/WIPCOOP. 

Luz (E.L. Bran) (die/hun) is een queer transdisciplinair kunstenaar, vocalist en performer gevestigd in Brussel. Sinds hun studies – Bachelor in mixed media aan LUCA School of Arts Gent en Re:Master Opera aan Sandberg Instituut Amsterdam – componeerde, zong en performde luz zowel voor eigen als projecten in samenwerkingsverband.   

In hun performances werkt luz vooral met de eigen stem, en experimenteert die met sound samples, videofragmenten en publieke interactie. Hun werk onderzoekt taal, geheugen, erfgoed en verbondenheid door middel van lichamelijke en sonische vormen. 

Onlangs zelf-publiceerde luz een eerste boek, lost and found home(is)lands; unfolding what is hidden but present through creole songs, en is de host van residentie show JARDíN KRiOLU op radio Tempo Não Para.