Izo Pinay

Wat betekent God liefhebben wanneer Zijn woord verdraaid werd om geweld tegen jouw lichaam en identiteit te rechtvaardigen?

Dat is wat Izo zich in zijn autobiografische voorstelling Thank God I’m not straight afvraagt. Via dans, parler-vrai en participatieve performance verzoent hij zijn “onverenigbare identiteiten” als queer en katholiek. Izo eigent zich de bijbelteksten opnieuw toe en verplaatst het religieuze discours naar een ruimte van radicale, inclusieve en belichaamde liefde.

Izo Pinay (hij/hem) danser, performer en activist. Zijn werk vertrekt vanuit een queer, transfeministisch en dekoloniaal perspectief. Dans maakt al sinds zijn kindertijd onlosmakelijk deel uit van zijn leven als een uitingsvorm die hij centraal stelt in zijn creaties. Na de multidisciplinaire performanceopleiding bij Anfibia (Bologna) verdiept hij zich in Caribische en West-Afrikaanse danspraktijken, en zo in bewegingstalen buiten westerse kaders.

Izo’s praktijk wil tegenruimtes creëren waar gemarginaliseerde lichamen ten volle en zonder concessies kunnen bestaan. Door verbindingen binnen collectieve ervaringen te bevorderen, maakt hij de weg vrij voor een transformatie van het intieme.