Doris Bokongo Nkumu & Amadou Lamine Sow

„Hoewel immigratie vaak wordt gezien als een geografische verplaatsing, willen wij het begrip in bredere zin benaderen. Elke levensfase is een vorm van migratie: geboren worden, opgroeien, liefhebben, uit elkaar gaan, jezelf opnieuw opbouwen. We overschrijden voortdurend zichtbare en onzichtbare grenzen die onze identiteit veranderen en sporen in ons achterlaten. Immigratie is vandaag de dag een uiterst politiek onderwerp. Alleen al het erover praten, of erover dansen, wordt een daad van engagement. Want onze lichamen en onze verhalen worden doorkruist door politiek op het gebied van territorium, verbondenheid, afwijzing of overleven. Dit thema, dat bovenal universeel en menselijk is, reikt verder dan statistieken: het komt tot uiting in het intieme, in de innerlijke strijd van ontworteling, in het verzet van degenen die proberen te bestaan tussen twee werelden.” – Doris Bokongo Nkumu en Amadou Lamine Sow

Wat is een grens? Hoe vertellen we onze verhalen wanneer barrières ons verhinderen elkaar te zien, te begrijpen, ten volle te ontmoeten?

Leugeute — wat in het Wolof ‘littekens’ betekent — is een duet dat zowel het intieme als het politieke bevraagt en waarin house, hiphop, hedendaagse dans en traditionele Afrikaanse dansen samenvloeien.

Aan de hand van hun liefdesrelatie, die gekenmerkt wordt door afstand en door administratieve en territoriale realiteiten, verkennen Doris Bokongo Nkumu en Amadou Lamine Sow de vele vormen van migratie, of die nu geografisch, emotioneel of symbolisch zijn. Een onderzoek naar wat mensen ertoe aanzet de ene plek voor een andere te verlaten, grenzen – zichtbare of niet – te overschrijden en hun identiteit opnieuw vorm te geven terwijl ze de sporen van hun verleden met zich meedragen.

Want ook tegen onzichtbare muren kun je aanlopen. En ook die laten littekens achter.

Credits: Choreografie: Doris Bokongo Nkumu & Amadou Lamine Sow // Dans: Doris Bokongo Nkumu & Amadou Lamine Sow // Met steun van Mestizo Arts Platform/WIPCOOP, Zinnema, Pianofabriek

Doris Bokongo Nkumu, ook bekend als Doris Mybalés, is een Belgische danser, artiest, performer en choreograaf wiens werk gebaseerd is op een hybride lichaamstaal, waarin intensiteit, sierlijkheid en verbondenheid met haar roots worden gecombineerd tot een hedendaagse stijl.

Haar danstaal ontwikkelde ze vanuit diverse invloeden: hiphop, house, capoeira, hedendaagse dans, traditionele Afrikaanse dansen en de Acogny-techniek.

Samen met haar tweelingzus Nathalie van het duo Les Mybalés creëerde ze in 2017 haar eerste dansvoorstelling À Travers L’Autre, geproduceerd door Lezarts Urbains en ondersteund door verschillende instellingen, waaronder KVS, waar ze geassocieerd artiest werd.

In 2022 trad ze toe tot het gezelschap Corpeaurelles, waarmee ze haar verkenning van thema’s als identiteit, overdracht en erfgoed via de dans voortzette. Zowel op nationaal als internationaal niveau kan ze bogen op talrijke interessante samenwerkingen met choreografen en artiesten zoals Jolie Ngemi, Faradja Batumike, Ben Fury, Junior Mthombeni, Baloji, Moya Michael, Ersan Mondtag, Alesandra Seutin, Alida Dors, Roland Gunst, Ester Nadal… en met theaters zoals het KVS, NTGent, Theater Rotterdam en BOZAR.

Amadou Lamine Sow, oftewel Pi Wos, is een Senegalese danser, choreograaf en artiest. Hij studeerde in 2017 af aan de Alvin Ailey Academy in Senegal en verdiepte zich in een hybride praktijk waarin Afrikaanse dansen, house, capoeira, afropop en hedendaagse dans samensmelten. Hij richtte zijn eigen gezelschap Piamaart Danse op, dat zich richt op het verkennen van de symboliek van Afrikaanse dansen en hoe deze herontdekt worden in hedendaagse dansvormen.

Hij heeft internationale tournees gemaakt met het Nationaal Ballet van Senegal – Daniel Sorano (2016) en tijdens de herneming van *Le Sacre du Printemps* (Pina Bausch, École des Sables & Sadler’s Wells – 2020).

In 2023 was hij één van de winnaars van de Grand Prix chorégraphique van de Académie des Beaux-Arts, geselecteerd door Germaine Acogny, die hem ook de uitvoering van de solo Tchouraï toevertrouwde tijdens haar eerbetoon aan Saint-Louis, de historische stad in Senegal.